Pies czy suka?

Na temat większej wartości psa czy suki zdania wśród autorów i amatorów są bardzo podzielone. Podchodząc jednak obiektywnie do tego zagadnienia, nie można ani jednym, ani drugim przyznać absolutnej racji, gdyż tak psy, jak i suki mają swe indywidualne cechy, które zależnie od celu, jakiemu mają służyć, mogą okazać się zaletą lub wadą. Jeśli chodzi o przydatność do tresury, psy obojga płci tej samej rasy i klasy mają równe predyspozycje i cechy charakteru. Wielu doświadczonych menerów' wyżej ceni jednak suki jako subtelniejsze i podatniejsze w szkoleniu. Jeżeli amator psa nie ma zamiaru poświęcić się hodowli, lecz chce wyłącznie zadowolić się posiadaniem zwierzęcia, jednego czy kilku, dla przyjemności, obrony czy też polowania, może trzymać równie dobrze psy, jak i suki. Mając jednak kilka psów nie przeznaczonych do hodowli, powinien trzymać osobniki wyłącznie jednej płci, gdyż upilnowanie, aby nie doszło do niepożądanego pokrycia, jest w jednym mieszkaniu lub obejściu bardzo trudne. Nie da się zaprzeczyć, że mniej kłopotliwy jest pies, gdyż ewentualne jego wycieczki w okresie, gdy suki się ciekają, nie spowodują w domu niepożądanego przyrostu.