Czystość

Czystość w mieszkaniu jest pierwszym wymaganiem, jakie stawiamy szczeniakowi, gdy skończy już 3 miesiące życia. Warto uświadomić sobie, że w naturze psa nie ma żadnej szczególnej dyspozycji, która nakazywałaby mu przestrzeganie tej oczywistej dla cywilizowanego człowieka zasady. Zrozumiemy to łatwiej, gdy przypomnimy sobie, że bywają ludy pierwotne, które zasady tej jeszcze nie przyjęły. Trzeba więc w psie wytworzyć odruch załatwiania naturalnych potrzeb tylko na dworze. Załatwianie tych potrzeb w mieszkaniu powinno się u niego kojarzyć z przykrymi konsekwencjami. Psa, którego chcemy nauczyć porządku, obserwujemy bez przerwy, a w odpowiednim momencie usuwamy go z mieszkania i prowadzimy na przeznaczone miejsce. Zadanie jest uproszczone, gdy dysponujemy kawałkiem ogrodu, trawnikiem lub miękką ziemią. Ślady wskazujące, że inny pies w tym samym celu odwiedzał to miejsce, działają zachęcająco. Psy dorosłe, jak wiadomo, cenią bardzo drzewka lub wystające kamienie jako "słupy ogłoszeniowe", przy których "ogłaszają" i "odczytują" psią "kronikę towarzyską" danej okolicy. Wyprowadzać trzeba psa przed lub w najgorszym razie w czasie, gdy się załatwia; po fakcie jest to bezcelowe. Od szczeniaka nie można oczywiście żądać bezwzględnej czystości, tak samo należy być wyrozumiałym w czasie choroby. Gdyby kontrola i wyprowadzanie nie wystarczały, trzeba zaostrzyć nadzór i z chwilą kiedy tylko pies zabiera się do popełnienia "przestępstwa" zawołać ostro ,,fe", by mu przerwać jego zamiary i bezzwłocznie wynieść lub wyprowadzić na wskazane miejsce. Na tym miejscu nie należy już stosować żadnego przymusu czy przejawiać gniewu, działa to bowiem na psa deprymująco. Dobrze jest nawet głaskać psa i przemawiać do niego życzliwie, aby zapobiec ewentualnym skojarzeniom, że pan łaje za samą czynność.